روزهاي شیرین

گل پسرم  در تاریخ 90/5/18 تونست به تنهایی بشینه( در  173 روزگی) مامان قربونش برههههه  جالبیش اینه تا میشینه پاها شو می بینه دو دست میره پاشو بگیره بذار دهنش بعد هم معلومه دیگههه سقوط ازاد می کنهههه     ...

این بار که رفتیم دکتر بهم گفت که به خاطر گرمی هوا به مهدی آب جوشیده خنک شده بده  ..منم اول با شیشه بهت آب می دادم نمی دونم چرا اصلا دوشت ندارشتی شیشه رو بگیری اخه چند وقت که هر کاری می کنم شیر خشک هم بخوری نمی خوری .....بعد با لیوان امتحان کردم با لیوان هم بیشتر لباسات آب می خوردن تا خودت ... تا یه فکر به سرم زد یه لیوان داری که درب محکم بسته میشه و بالاش یه نی نرم داره ...بعد چند بار درگیر بودن با لیوان بالاخره یاد گرفتی باهاش آب بخوری انقدر قشنگ باهاش قلوپ قلوپ آب می خوری که دلم من ضعف میره    قربون پسرک باهوشم برم  عاشق این عکست هستم   ...

ا مروز پسرک من 5 ماهه شد 150 روز که با هم روز و شب ها رو سپری می کنیم بعضی شب ها وقتی تو خوابی نگاهت می کنم  دلشوره و اضطراب می گیرم  خیلی با خودم کلنجار می رم که افکار منفی تو  ذهنم نیاد تنها کار که می تونم تو این مواقع انجام بدم سپردنت به یگانه پروردگار هستی بخش 5 ماهگیت مبارک دونه دلم. می پرستمت و به پرستار بزرگ هستی بخش  میسپارمت   ...